Dag van het Socialisme

Ik ben één van die mensen die de laatste jaren ontmoedigd was, niet door het feit dat kapitalisme en neoliberalisme steeds driester werden maar omdat ik merkte hoe ter linkerzijde steeds meer versplintering ontstond en hoe de sociaal-democratie helemaal wegzonk in het mee beheren van het systeem. De Dag van het Socialisme heeft mij weer hoop gegeven. Het Socialisme is dus niet dood en het is mogelijk om onze meningsverschillen opzij te zetten en samen te ijveren voor een betere wereld. Zoals zovelen ben ik partijpolitiek gezien dakloos maar ik ben wel van mening dat er een nieuwe, sterke socialistische beweging moet komen die niet enkel oog heeft voor de arbeidersstrijd maar ook voor vrouwen, jongeren, minderheden, holebi’s, ecologie…en die duidelijk maakt dat democratie en socialisme hand in hand gaat. Mijns inziens mag één of andere linkse politieke partij in een dergelijke beweging zeker niet dominant zijn.
Daarom heb ik een concreet voorstel: Laat ons als beweging enkel concrete anti-kapitalistische eisen formuleren waarrond gewerkt wordt en laat ons proberen om aansluiting te vinden bij de vrouwenstrijd, de migranten, de jongeren, werklozen, linkse christenen…om op die manier een zo breed mogelijke beweging op gang te trekken. Dit moet regionaal gebeuren met regelmatig nationale bijeenkomsten om te evalueren hoe ver we staan. Zelf woon ik in het Waasland en ik ben best bereid om daar samen met anderen werk van te maken. Laat ons ook onze franstalige vrienden in Brussel en Wallonië niet vergeten en ook onze Franse vrienden niet. Het moet mogelijk zijn om geleidelijk een beweging te creëren die grensoverschrijdend is want ook het kapitalisme trekt zich niks van grenzen aan. Ik denk dan in eerste instantie aan België, Frankrijk, Nederland en Duitsland, waarom niet? We moeten ambitieus zijn zonder de realiteit uit het oog te verliezen.

Het was zeker een zeer boeiende dag met zeer veel stof tot discussie. Goed dat het socialisme weer in de mond genomen wordt en vooral de inhoud ervan. Was het niet op een van de werkgroepen dat het belang van woorden en hun betekenis naar voor werd geschoven. Laten we dit vooral verder uitdiepen. Socialisme betekent niet hetzelfde als links. Socialisme is een maatschappij opvatting en vind zijn oorsprong in het marxisme dat een wetenschap is die zeker opnieuw mag bestudeerd worden. Het warm water van het marxisme moet niet meer uitgevonden worden we moeten het enkel laten stromen door de complexe structuren die er vandaag op lokaal en internationaal gebied bestaan.
Maar als socialisten moeten we toch ook het leninisme leren kennen en toepassen want inderdaad zelf de kapitalsiten nemen heden ten dage het marxisme in de mond en willen het hun eigen maken.

kameraadschappelijke groeten

Een enorm hoopgevende en enthousiasmerende bijeenkomst. Een dikke proficiat aan de organisatoren! Nadenken over een of ander vervolg is zeker een must.
Vanuit de buik als bezoeker die zich doorgaans niet in politiek-socialistische kringen begeeft nog volgende opmerking. Dominique schrijft dat partijkaarten grotendeels achterwege bleven; wel dit is volgens mij echt een must voor eventueel toekomstige initiatieven! Iedereen die zich links noemt moet zich welkom voelen en het mocht voor mij persoonlijk best wel ‘de dag van links’ in plaats van ‘de dag van het socialisme’ heten. De frontvorming van links – de grenzen van rood en dieprood overschrijdend- lijkt mij dé inzet. De analyses zijn er , de oplossingsvoorstellen zijn er, de inzet van vele mensen ook. Nu nog de ‘lijm’ ertussen. Een beweging als deze kan hierin een zeer belangrijke aanzet in geven. Doe zo voort!

Zaterdag was een heel erg hoopgevende dag. De partijkaarten werden grotendeels op zak gehouden. De mensen waren vooral samen gekomen vanuit een grote bezorgdheid en betrokkenheid op de wereld en haar toekomst. Het leert mij dat er heel erg veel nood is aan vrijplaatsen waar mensen ervaringen, ideeën en voorstellen met elkaar kunnen uitwisselen. Naast de noodzaak aan analyses, die diepgravend en systemisch moeten zijn (dixit Jan Blommaert) hebben we nood aan nieuwe ‘sporen’: nieuwe concrete voorstellen die mensen zowel lokaal als globaal moeten proberen toe te passen. Nieuwe ‘sporen’ die tot een meer solidaire en sociaal rechtvaardige samenleving kunnen leiden. Persoonlijk geloof ik het meest in een ‘beweging’, waar op een pluralistische manier kan worden verder gewerkt. Mensen die gelovig zijn, moeten ook welkom kunnen zijn. We mogen niet streven naar ‘puurheid’ of denken dat alleen een select groepje mensen de waarheid in pacht kan hebben. We moeten bouwen aan een nieuwe samenleving en daarvoor heb je vele handen nodig. De rode draad was naar mijn aanvoelen een heel sterk verlangen naar echte democratie en naar een heroververing van het politieke op het economische. Het zal nu zaak zijn om op zoek te gaan hoe we zo veel mogelijk mensen de kans kunnen bieden om mee te denken en mee te zoeken en geen opdeling te maken in een ‘wetenschappelijke raad’ en het voetvolk dat dan zogezegd blij zou moeten zijn dat ze erbij mogen horen. Niet alleen de academicus heeft iets te vertellen over de toekomst van onze samenleving; ook de moeders, studenten, arbeiders, werkzoekenden, nieuwkomers en zovelen anderen.
Nogmaals dank voor deze heel mooie zaterdag!

Energiek & hoopgevend!